Başlıksız

Bakıyorumda artık akşamları konuşamaz olduk Sabiha ile
Eskiden ne güzeldi akşamlar,
Şöminenin yanında korku dolu öyküler anlatıp anlatıp birbirimize sokulurduk.
Her akşam bir kez daha aşık oluyorduk birbirimize her akşam bir kez daha seviyorduk.

Pencereden hafif bir esinti duygularımızı okşuyordu ta derinlerdekileri hemde..
Ağzımızda samsun sigarası çektikçe çekiyorduk , sanki hiç ölmeyecekmişiz gibi doyasıya, ölesiye.

Şömine parlıyordu kenarda gökteki ateş aynalarına eşlik ediyordu kendince.
Belkide şömine bile aşıktı yıldızlara.
Tıpkı bizler gibi , susarcasına.

Sabiha, Sabiha yaman kadın.
Eli maşalı , cadoloz ama bir  o kadarda ürkek ve sevecen .
İşte böyle birşeydi '' o '' .